Opperste concentratie bij expositiebezoek

Cultuurkade ging een kijkje nemen bij 1 van de 31 groepen die de OMG exposite 'De onderduikkinderen van Tante Zus' bezoeken. En wat zagen wij: Opperste concentratie, grote belangstelling, onderzoekende leerlingen en veel onderling overleg. Wat een mooie manier van leren!


De kinderen van 't Ven waren duidelijk goed voorbereid, ze stelden veel vragen en bekeken vol aandacht alle spullen die ten toon gesteld worden. De koffertjes met foto's werden goed bestudeerd. De knijpkat werd onderzocht en met wat hulp uitgeprobeerd. Er ontstonden daarnaast boeiende gesprekken over de impact van de oorlog.  En er was grote ontzetting toen leerlingen zich realiseerden dat ze een lijst in hun handen hadden met leerkrachten die bij de NSB zaten: "ooh, dat is echt heel erg!' zei een van hen.

In september en oktober 2019 staat in Bibliotheek Veghel de reizende tentoonstelling ‘De Onderduikkinderen van Tante Zus’. 'Tante Zus’ was de schuilnaam van de Haagse schilderes Ru Paré (1896-1972) die tijdens de Tweede Wereldoorlog het leven redde van 52 joodse kinderen. De mobiele educatieve tentoonstelling is gemaakt door het Museon, in samenwerking met VluchtelingenWerk Nederland.

In het kader van de herdenking van Operatie Market Garden wordt de expositie over ‘De onderduikkinderen van Tante Zus’ in de bibliotheek te bezocht door 31 groepen 7 en 8. Er is een educatief programma gemaakt, waarmee de leerlingen tijdens het bezoek aan de slag gaan, nadat ze op school zicht op het bezoek goed hebben voorbereid. Tijdens het tentoonstellingsbezoek wordt verder ingaan op het leven van Ru Paré en de verhalen van onderduikkinderen toen en vluchtelingen nu.

Na het bezoek aan de expositie gaan de leerlingen ook nog praktisch aan de slag in een workshop 'Verborgen herinneringen' door gastdocenten van Phoenix Cultuur.  Er is door de scholen gekozen uit een van de 3 disciplines: beeldend, geluid of dans. Tijdens de workshop ervaren de leerllingen hoe het voelt om nergens thuis te zijn, welke verhalen gaan daar achter schuil? En buigen zich over de vraag: wat is nog ‘jouw’ identiteit als je nergens je eigen naam of afkomst meer mag noemen?