Woorden voelen

Wat moet dat zijn om te moeten vluchten van alles waar je van houdt, hoe voelt dat…letterlijk, in je hele lijf?


Overal ter wereld zijn er mensen op de vlucht, ze worden opgejaagd en worden weer terug gestuurd. Zo ook in de tweede wereldoorlog. Zo ook bij Hanneke. De leerlingen maakten al kennis met het acht jarige onderduikmeisje in de expositie "De Onderduikkinderen van Tante Zus" en in het leesboek "Hannekelief". Eerst worden er woorden gezocht die bij Hanneke's ervaringen als onderduikmeisje passen. Spannend. Bang. Verdrietig. Bezorgdheid. Zielig. Woorden vinden is één, maar voelen.... dat is lastig he?

Het is even wennen voor de leerlingen: jezelf inleven in het verhaal van Hanneke. Maar met de muziek erbij en de aanwijzingen van de dansdocente Yvonne den Dekker komen ze langzaam maar zeker steeds meer in hun 'dansrol'. Zonder woorden.
"Ik kan jullie echt, als jullie willen, meenemen in het verhaal van Hanneke. Wij zijn nu met heel veel, maar Hanneke was alleen. Ga mee in het verhaal als een eenzaam persoon die een last draagt, en elke keer weer in andere angsten komt te zitten", zo leidt Yvonne in.

En dan gebeuren er bijzondere dingen: ernstige en angstige gezichten, wegduiken en wegrennen, verstijven van angst. Maar ook: enorme blijdschap als de 'bevrijding' er is en dat die gevierd mag worden. Voor degenen die toekijken: kippenvel en tranen in de ogen.

De leerlingen zijn enorm betrokken en een leerkacht vertelt dat hij zijn groep niet herkend: 'ik ga meer met dans doen!'

In deze workshop word je als het ware meegezogen in het verhaal van onderduikster Hanneke. Niet vanaf je stoel luisterend, maar met je hele lijf. Van dans- en bewegingstheaterdocente Yvonne den Dekker krijgen de leerlingen manieren aangeboden om zelf op krachtige muziek (de Ouverture van Jesus Christ Superstar) te voelen wat het is om op de vlucht te zijn. Ze start door met de leerlingen een inleidend gesprek te voeren en samen een beeld te vormen over vluchten. Nergens geaccepteerd te worden.  Als je eindelijk een plekje hebt gevonden, altijd weer die angst voelt om weg gestuurd te worden.