Wat gebeurt er als twee dansers zonder één woord te zeggen tóch een verhaal vertellen? Groep 1/2B van BS de Bernadette mocht het zelf ervaren...

Een verhaal zonder woorden
De voorstelling van dansgezelschap de Stilte neemt je mee in een wereld van beweging, spel en fantasie. Zoals de naam al verraadt, vertellen de dansers hun verhaal zonder woorden. Maar tóch wisten ze precies wat ze wilden vertellen. Workshopbegeleider Eva liet de leerlingen vooraf zien hoe je met enkel gebaren en mimiek betekenis kunt overbrengen. Ze zette een vinger op haar neus, wapperde met haar hand en keek een beetje vies, “Het stinkt!”, riepen de kinderen direct.
Toen Eva daarna een beweging in de lucht maakte, kwamen er allerlei antwoorden: “Een cirkel!”, “Een pizza!”, “De maan!”, “Een knopje van een gamecontroller!” Het liet zien hoe rijk de fantasie van jonge kinderen is, en hoe dans uitnodigt om op een andere manier naar de wereld te kijken.

Betoverd door beweging
Tijdens de voorstelling was het muisstil in de zaal. De kinderen keken ademloos toe hoe de dansers met grote ballonnen speelden, elkaar uitdaagden en reageerden op elkaars bewegingen. “De ballon liet scheetjes!” en “Ze deden net als aapjes!” klonk het achteraf. Vooral de enorme oranje ballon maakte indruk, “De grote gouden bal!” noemde een leerling hem bewonderend.
Hun dans werd een stille vertelling waarin ballonnen de hoofdrol speelde.

Beweging als taal
Na afloop ging Eva met de leerlingen in gesprek. Wat hadden ze gezien? Wat deden de dansers allemaal? Rollen, springen, ballonnen afpakken, iedereen had iets anders opgemerkt. De kinderen ontdekten dat je allemaal naar hetzelfde kunt kijken, maar toch iets anders kunt zien.
Daarna mochten ze zelf aan de slag. Een danser maakte korte geluiden met een ballon en de leerlingen bewogen daarbij. Toen werd het uitgebreid: “Jullie zeiden dat ze konden springen… laat maar zien!” En daar gingen ze: dansend, springend en lachend door de speelzaal.

Meer dan alleen dans
Met 1-2tjes ontdekten de kleuters dat je zonder woorden de mooiste verhalen kunt vertellen. Even leek het alsof de tijd stilstond, maar hun verbeelding bleef in beweging. Door zelf te dansen, te spelen en te experimenteren ontdekten ze hoe beweging een eigen taal kan zijn. Een voorstelling die hen niet alleen liet kijken, maar vooral liet voelen, ervaren én meedoen.