Het voelt een beetje raar en onwerkelijk maar 9 juli a.s. is mijn laatste werkdag bij Cultuurkade Meierijstad.

Al bij mijn afstuderen aan de Kunstacademie (in 1983!) en daarna bij afronding van de Cursus Pedagogische en Didactische Bijscholing in 1985, was het voor mij duidelijk: kunst kan mensen verwonderen, verbinden, het zelfvertrouwen versterken, talenten laten ontdekken, de samenwerking bevorderen, socialiseren, creativiteit ontwikkelen, zich bewust worden van elkaar, de tijd waarin, en de plek waar ze leven en wonen en de wereld om hen heen...
Vooral de invloed van kunst en cultuur op het kinderbrein heeft mij altijd geïnteresseerd. Ik was dan ook blij met de keuze van Mark Mieras als spreker bij het afscheid van collega Susanne en mij.

Na veel kinder- en jongerenateliers begeleid te hebben bij o.a. destijds Pieter Brueghel, en op scholen en instellingen met kunstzinnige vorming te hebben gewerkt, zoals De Corridor (penitentiaire inrichting voor jongeren) en Dichterbij (dagbesteding voor mensen met een verstandelijke beperking) ben ik in 2010 gevraagd te solliciteren als marktplaatshouder/ intermediair/ coördinator cultuureducatie in Sint- Oedenrode. Mijn voorgangster Ingrid Huijberts had voor een fijne overdracht gezorgd en ik stapte enthousiast in een nieuwe baan.

In die eerste jaren van scholen bezoeken was het veel aftasten, inventariseren, bekendheid geven aan en het enthousiasmeren van directeuren, leerkrachten en aanbieders: verbinden en bruggen bouwen.
Sint-Oedenrode is een bijzonder dorp, dat veel overeenkomsten heeft met mijn huidige woonplaats Sint-Michielsgestel (bij beiden stroomt de Dommel door de groene kernen) maar toch ook weer heel anders is. Wat ik vooral heel bijzonder vind aan Rooi is de enorme inzet van de vele vrijwilligers en de betrokkenheid van veel mensen bij hun woonplaats. Heel belangrijk om voor de scholen de projecten en activiteiten die Cultuurkade aanbiedt te kunnen laten plaatsvinden.

Gelukkig heb ik een dergelijke inzet van vrijwilligers ook in Sint-Michielsgestel mogen meemaken bij 2 grote kunstprojecten met schoolprojecten, in de openbare ruimte. Over de Dommel: Te mooi om waar te zijn, (kunstwerken over manipulatie en authenticiteit van de natuur) en Elders (Idylle en frictie in het landschap, d.m.v. billboards in heel de gemeente) niet zonder vrijwilligers destijds gerealiseerd hebben kunnen worden.

Vanwege de fusie van Sint-Oedenrode, Schijndel en Veghel ontstond Meierijstad en werd Cultuurkade de gezamenlijke marktplaats. Ik ben erg  dankbaar voor de leuke, bijzondere, mooie en soms ook lastige momenten in de laatste 10 jaar. Het geduld dat mijn collega’s met mij hebben gehad, de schouder om op te leunen, het aanhoren van mijn verhalen maar ook het vertrouwen zodat ik tot mijn pensioen, mijn kunde met plezier heb kunnen inzetten. Met hun steun en samenwerking de structuur en precisie van Dorian, de energie van Ilona, de creativiteit en doortastendheid van Susanne, de daadkracht van Marion en het organisatietalent van Iris… hoe mooi wij elkaar konden aanvullen en versterken!

En ook Barbara ben ik veel dank verschuldigd voor haar begrip, meedenken, luisterend oor en vele adviezen.

En nu, wat ga ik met al die vrije tijd doen? Vooral veel in het atelier rommelen en experimenteren, musea- en theaterbezoek en natuurlijk genieten van ons kleinkind en geliefden om mijn heen.
Gerard en ik hopen nog veel te kunnen gaan reizen en ook zou ik graag nog inspiratie op doen in ‘artists-in- residence’.
​​​​​​​Kortom: ‘terug naar mijn roots’ en zelf weer met experimenteren bezig zijn.

Alle goeds voor jullie allemaal! Houdoe!