Het voelt soms als gisteren dat ik in 2007 startte als coördinator cultuureducatie in de gemeente Best. Destijds kreeg ik een A4tje met handreikingen voor de opzet van een zogenaamde marktplaats voor cultuureducatie in handen geduwd.

Dat was een nieuw idee vanuit de provincie, met de woorden: Succes ermee!
En vervolgens begon ik maar gewoon, met kennismaken, proberen, experimenteren, organiseren en evalueren. Ik stimuleerde, informeerde, bemiddelde en bracht onderwijs en culturele partners bij elkaar. Hebben we hetzelfde doel? Spreken we dezelfde taal? Maar vooral: Wat willen we bereiken bij de leerlingen?

In 2013 stapte ik over naar Schijndel, en ging ik daar aan de slag met meer ervaring, maar opnieuw met het van de grond af aan opbouwen van de marktplaats voor cultuureducatie.
Er kwamen een website, projecten op maat, een kunstmenu, een erfgoed menu, een nieuwsbrief, een boekingssysteem en de regeling Cultuureducatie met Kwaliteit. Na het faillissement van Mik, mocht ik naast Dorian aan de slag voor Plein23 in Veghel. Stap voor stap groeiden we, veranderden we van pioniers in een professionele organisatie voor cultuureducatie. Met de gemeentelijke fusie voegden we de drie afzonderlijke marktplaatsen samen. Inmiddels zijn we alweer bijna 10 jaar Cultuurkade Meierijstad. In het kunstmenu kan nu volop gekozen worden, kunnen de leerlingen maar liefst aan 3 activiteiten per schooljaar deelnemen èn nemen alle scholen in heel Meierijstad deel aan het kunstmenu!

Daarnaast heb ik de prachtigste projecten mee mogen organiseren, ik denk met veel plezier terug aan de grote projecten rondom 75 en 80 jaar vrijheid en het 200 jarig bestaan van de Zuid-Willemsvaart. De afgelopen jaren besteedde ik veel aandacht aan de innovatie van het kunstmenu, hoe kunnen we het zo organiseren dat we zoveel mogelijk tegemoetkomen aan de wensen vanuit de scholen.
Maar ook denk ik graag aan de kleinere projecten op maat voor een school, het begeleiden van culturele partners of het organiseren van icc bijeenkomsten en inspiratiebijeenkomsten. Teveel om op te noemen.

Altijd stond de leerling voorop: Wat kan ik er aan bijdragen om leerlingen een betekenisvolle kunstervaring te laten beleven. Een echte live ervaring, die hen raakt en waar ze over een paar jaar nog aan terugdenken. Of die hun kijk op de wereld om hen heen heeft veranderd en hun inlevingsvermogen een stukje ruimer heeft gemaakt. Daar heb ik me met heel veel plezier voor ingezet.

En voordat ik het in de gaten had, zijn er bijna 20 jaar en vele honderden georganiseerde kunstprojecten verder. En die tijd? Die lijkt wel omgevlogen.

Drie jaar geleden ging mijn man met pensioen en dat zette mij ook aan het denken. Hoe wil ik de paar laatste jaren voordat ik met pensioen ga invullen?
Ik barst namelijk nog van de ideeën voor eigen werk, maar ik merk ook dat ik er naast mijn werk voor Cultuurkade nauwelijks aan toe kom. Verder ben ik geraakt door Art Based Learning, daar wil ik me meer van weten en me in verdiepen, want ik heb ABL ervaren als een mooie manier van aandacht schenken aan en inzicht krijgen door middel van kunst. Om dat verder uit te werken, moest ik een moeilijke keuze maken.

En zo kondigde ik een half jaar geleden met een bezwaard hart mijn vertrek aan bij mijn collega’s van Cultuurkade, want wat ga ik hen en alle mooie momenten die we samen beleefden missen!

En wat ga ik jullie, het netwerk van Cultuurkade, de icc-ers, de leerkrachten en de culturele partners missen. Want Cultuurkade draait om het samen werken en samen de schouders ergens onder zetten om de leerlingen de mooiste momenten te laten beleven.
​​​​​​​Dankjewel voor de mooie tijd die ik samen met jullie allemaal heb mogen beleven. Het ga je goed en wie weet komen we elkaar in de toekomst nog ergens tegen!